Παγκόσμια μέρα της γυναίκας

Και όχι. Δεν είναι ευκαιρία για γιορτή, δείπνο σε ταβέρνα με τις φίλες σου και έξοδο. Καλά όλα αυτά αλλά η σημερινή μέρα είναι μια ευκαιρία να θυμηθείς όλα όσα σε κάνουν μοναδική και ξεχωριστή. Ευκαιρία να θυμηθείς όλα όσα κέρδισες μέσα στους αιώνες και κάνουν τη φωνή σου λίγο πιο δυνατή και εσένα λίγο πιο ορατή μέσα σε έναν κόσμο που έχει μάθει πως συνώνυμο της δύναμης και της ισχύος είναι μόνο ένας άντρας. 

Είναι μια ευκαιρία να θυμηθούμε ότι ζούμε και μεγαλώνουμε μέσα σε έναν κόσμο που μας θυμίζει πως οφείλουμε να προσέχουμε πώς μιλάμε, πώς καθόμαστε, πώς ντυνόμαστε, πώς φερόμαστε. Γυναίκες θύματα ενδοοικογενειακής βίας, γυναίκες θύματα βιαστών, επιδειξιών, κακοποιητών, δολοφόνων. Γυναίκες θύματα των προσδοκιών, των κοινωνικών ανισοτήτων, των στερεοτύπων. Γυναίκες υπόλογοι πολιτισμών και νοοτροπιών που τις κρατούν δέσμιες λόγω διακρίσεων, μισθολογικών ανισοτήτων, σεξουαλικής παρενόχλησης και έμφυλης βίας.

Σύμφωνα με έρευνα που δημοσιεύτηκε από το Ευρωπαϊκό Ινστιτούτο για την Ισότητα των Φύλων το 2025, οι γυναίκες εξακολουθούν να κερδίζουν το 77% του αντίστοιχου μισθού ενός άντρα για την ίδια εργασία μέσα σε ένα χρόνο και παρότι έχουν γίνει εντυπωσιακά βήματα για την πλήρη εξίσωση των δυο φύλων σε μισθολογικά κλιμάκια, συνεχίζουμε να βλέπουμε λιγότερες γυναίκες σε διευθυντικές θέσεις ή σε θέσεις ευθύνης σε επιχειρήσεις ή σε δημόσιους και ιδιωτικούς οργανισμούς. Στην ίδια έρευνα αναφέρεται ότι το 31% των γυναικών θα πέσουν θύματα λεκτικής, σωματικής ή σεξουαλικής βίας κατά τη διάρκεια της ενήλικης ζωής τους ενώ ακόμη πιο σοκαριστικό είναι το γεγονός ότι στην Ελλάδα, μέσα στο 2025 γίνανε 45 συλλήψεις καθημερινά για ενδοοικογενειακή βία.

Κι αν όλα αυτά σου ακούγονται ξένα και μακρινά, σκέψου ότι στην Ελλάδα, οι γυναίκες ψηφίσαν πρώτη φορά το 1956, το 2001 κατοχυρώθηκε η συνταγματική ισότητα για τα δυο φύλα και μόλις το 2025 νέα νομοθεσία επιβάλλει το 33% των διοικητικών συμβουλίων εισηγμένων εταιρειών να είναι γυναίκες.

Και σκέψου και εσένα. Πόσες φορές έχεις ακούσει σε παρέες ή έχεις επαναλάβει ασυνείδητα το στερεότυπο ότι οι γυναίκες δεν ξέρουν να οδηγούν, ότι είναι εντάξει να κλαις ή ότι ο άντρας είναι ο “κουβαλητής”. Πόσες φορές έχεις βάλει ΕΣΥ τον εαυτό σου σε πιο αδύναμη θέση ακόμα και χωρίς να το θέλεις, έχεις προσέξει πώς πρέπει να μιλήσεις ή πώς θα τοποθετηθείς σε μια συζήτηση για να μην ακουστείς πολύ προκλητική ή εριστική λόγω φύλου. Και σκέψου και πόσα θα αλλάξουν μέσα σου αν αρχίσεις να υπενθυμίζεις στον εαυτό σου ότι είσαι όντως δυνατή και αρχίσεις να διεκδικείς όχι απλά προνόμια αλλά ίση αντιμετώπιση στην οικογένεια, την παρέα, το σχολείο, την επιχείρηση.

Και να αρχίσεις να μιλάς. Γιατί η δύναμη δεν κρύβεται μόνο σε όσα παλεύουν οι άλλοι να φέρουν στο τραπέζι για εσένα. Η πιο ουσιαστική αλλαγή έρχεται όταν εσύ διεκδικείς. Με όραμα, όρεξη, δημιουργία, πείσμα, συνέπεια, διάθεση για αλλαγή.

Και τώρα μπορείς να βγεις να γιορτάσεις.